| Uşaqlarda heyvan sevgisi |
|
Yer üzündə yalnız insanlar yaşamır, onlar, bir çox canlı növü içində yalnız birdii. Bu canlı növlərinin də yaranma səbəbi və hal-hazırdakı funksiyaları ilə, bir-birini tamamlayaraq, bir dövr formasında qarşılıqlı təsirləşərək gərək ekoloji, gərək bioloji və gərəksə insanlar üçün etibarlı olan ruhi ölçülərdə həyatlarını mənalı etməkdədirlər. İnsan inkişafında da heyvanların, bitkilərin xüsusilə də evcil heyvanların qatqısı sanıldığından daha çoxdur. Uşağın bədənsəl, zehni, ruhi və ictimai inkişafı bir bütünlük içində və bir-birinə az ya da çox təsir edərək tamamlanır. Uşaq əvvəl özünü və öz xaricindəki dünyanı beş duyğusu ilə hiss edir, qəbul etdiklərini də təqlid edərək, onlarla qarşılıqlı əlaqəyə girərək öyrənir. Xüsusilə də bu qarşılıqlı əlaqənin kiminlə? necə? nə sıxlıqla? olduğu onun zehni, ruhi, ictimai inkişafını yaxından təsirləyir. Şübhəsiz ki bu əlaqədəki əhəmiyyətli kəslər əvvəl anası və digər ailə fərdləri, daha sonra da yaxın və uzaq ətrafındakı insanlardır. Heyvan və bitkilər də gərək canlı, gərəksə cansız (oyuncaq) halları ilə uşağın dünyasına körpəlikdən etibarən girərlər. Təbiidir ki; bu sayılan ruhi və ictimai müddətlər yalnız heyvanların köməyiylə edilə bilər mənasını vermir, ancaq bir yerdə bir müddət üçün uşağın həyatına qatqı edə biilər. Xüsusilə də uşağın hər hansı bir səbəblə məhrumluq yaşadığı vəziyyət və zamanlarda bu qatqısı daha da artacaq. Məsələn: Sevdiyi birini itirdiyində, ev məktəb dəyişikliklərində, ana-ata ayrılıqlarında uşaq üçün bu evcil heyvan "bir yerinə qoyma", paylaşma funksiyasını görə bilər. Şübhəsiz ki bütün bunların yanında uşaq yaşadığı dünyanı təbiətiylə, bitkisiylə, heyvanları ilə bir bütün hesab edəcək və qəbul edəcək bu da onun həm fərd olaraq daha xoşbəxt olmasına, həm də ictimai bir varlıq olaraq daha hörmətli olmasına köməkçi olacaq!
|